วันอาทิตย์ที่ 1 เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า
(30 พฤศจิกายน 2025)
พระวรสาร: มัทธิว 24:37-44
คุณพ่อแคลเรนซ์ เดวาดาสส์
หากจะมีฤดูกาลหนึ่งในปฏิทินพิธีกรรมของพระศาสนจักรที่มักถูกมองข้าม
ก็คงเป็น “เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า” หรือ Advent เพราะเมื่อเทศกาลนี้เริ่มขึ้น
โลกภายนอกก็ถูกห่อหุ้มด้วยแสงไฟคริสต์มาสเสียแล้ว
ตามท้องถนนมีการประดับตกแต่ง เสียงเพลงคริสต์มาสดังก้องไปทุกแห่งหน
และหลายคนก็ถูกดึงเข้าสู่ความเร่งรีบของการจับจ่าย เตรียมงาน และกิจกรรมปลายปี ท่ามกลางเสียงอึกทึกเหล่านี้ Advent
จึงเหมือนเป็นเสียงเบา ๆ ที่พยายามจะให้เราได้ยิน
แต่พระศาสนจักรมอบสัปดาห์ทั้งสี่นี้แก่เราอย่างมีความหมาย
Advent ไม่ใช่เพียงห้องรอคอยก่อนถึงวันคริสต์มาส
หากเป็นพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ชวนเราเตรียมใจให้พร้อม
เป็นช่วงเวลาที่ชะลอฝีเท้าเราให้ช้าลง และค่อย ๆ เชิญให้เราก้าวออกจากความวุ่นวาย
เพื่อกลับไปหาสิ่งที่สำคัญจริง ๆ
Advent สอนเราให้รอคอยด้วย “ความหวัง”
ไม่ใช่ความหงุดหงิด มันเตือนเราว่าพระเจ้ามักเสด็จมาอย่างแผ่วเบา คาดไม่ถึง
และเราจำเป็นต้องมีความสงบภายในเพื่อจะมองเห็นพระองค์
ตลอดช่วงเวลาเหล่านี้ เราถูกเชื้อเชิญให้
มอง
“ย้อนกลับ”—ระลึกถึงความหวังยาวนานของประชากรอิสราเอลต่อพระเมสสิยาห์;
มอง “ภายใน”—พิจารณาใจของตนเองและเปิดพื้นที่ให้พระคริสต์ประทับ;
และมอง
“ไปข้างหน้า”—โหยหาการเสด็จมาครั้งที่สองของพระองค์ในพระสิริรุ่งโรจน์
ด้วยเหตุนี้ Advent จึงเป็นฤดูกาลแห่งการทบทวนตนเองอย่างจริงใจ
การภาวนาที่ลึกซึ้งขึ้น และการวางใจในความซื่อสัตย์ของพระเจ้าอีกครั้ง
ในโลกที่เร่งเร้าให้เรารีบเร่ง Advent สอนให้เราหายใจช้า
ๆ
ในวัฒนธรรมที่เน้นการซื้อ Advent
เชื้อเชิญเราให้ “รับ”
ท่ามกลางเสียงดังรอบตัว Advent
มอบ “ความสงบนิ่งอันศักดิ์สิทธิ์” ให้
เมื่อเราเข้าสู่เทศกาลนี้ด้วยหัวใจที่เปิดกว้าง
คริสต์มาสจะไม่ใช่เพียงงานเฉลิมฉลอง แต่จะกลายเป็น “การพบปะพระเจ้า”
ผู้เสด็จมาพำนักอยู่ท่ามกลางเรา
พระวรสารวันนี้นำเราเข้าสู่จิตตารมณ์ของ Advent
อย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น ด้วยคำเตือนให้เรามีใจ “ตื่นเฝ้า”
พระเยซูเจ้าตรัสเตือนบรรดาศิษย์ว่า
เช่นเดียวกับผู้คนในสมัยโนอาห์ที่ดำเนินชีวิตตามปกติ ไม่ตระหนักว่ามีเหตุการณ์สำคัญกำลังเกิดขึ้น
เราเองก็อาจหลงอยู่ในความเคยชิน ความสะดวกสบาย
หรือความกังวลจนมองไม่เห็นสิ่งที่พระเจ้าเตรียมไว้ให้ Advent จึงเข้ามาเขย่าเราด้วยความอ่อนโยนเพื่อให้เราตื่นขึ้น
การตื่นเฝ้านี้ไม่ได้หมายถึงความกลัว
แต่คือการเตรียมพร้อม—ความไวต่อการเคลื่อนไหวอันเงียบงามของพระเจ้าในชีวิต มันหมายถึงการมีสติในแต่ละวัน
เปิดตาและเปิดใจต่อโอกาสแห่งความรัก การให้อภัย และการรับใช้
Advent ท้าทายเราให้ “ตื่นฝ่ายจิต”—หยุดฟัง
นิ่งดู และเปิดพื้นที่ให้พระคริสต์เจ้า และเมื่อเราทำเช่นนั้น
เราจะพบว่าการเสด็จมาของพระองค์ไม่ได้อยู่ไกล พระองค์กำลังก่อรูปหัวใจเรา
ฟื้นฟูความหวังเรา
และเตรียมเราให้พร้อมสำหรับความชื่นชมยินดีแห่งคริสต์มาสที่จะมาถึง
ขอให้ทุกท่านมี เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้าที่เปี่ยมพระพรครับ.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น