อาทิตย์ที่ 6 เทศกาลธรรมดา (15 กุมภาพันธ์ 2026) พระวรสาร: มัทธิว 5:17–37

 

อาทิตย์ที่ 6 เทศกาลธรรมดา (15 กุมภาพันธ์ 2026)
พระวรสาร: มัทธิว 5:17–37
คุณพ่อ Clarence Devadass

อะไรคือสิ่งที่ทำให้คริสตชนแตกต่างจากคนอื่น? เป็นเพราะชื่อที่เราถือไว้ ไม้กางเขนที่เราสวมคอ หรือเพราะเราไปโบสถ์? สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงเครื่องหมายภายนอก แต่ดังที่พระเยซูเจ้าทรงสอนบรรดาศิษย์ พระวรสารในวันนี้เตือนเราว่า การเป็นศิษย์ของพระองค์ไม่ใช่เรื่องของภาพลักษณ์ภายนอก พระองค์ตรัสว่า
“เราบอกท่านทั้งหลายว่า ถ้าความชอบธรรมของท่านไม่ยิ่งกว่าความชอบธรรมของบรรดาธรรมาจารย์และฟาริสี ท่านจะไม่มีวันได้เข้าสู่อาณาจักรสวรรค์เลย” นี่เป็นถ้อยคำที่หนักแน่นอย่างยิ่ง

พระเยซูเจ้ากำลังบอกเราว่า ไม่มีพื้นที่สำหรับ “คริสตชนที่ไม่มีตัวตน” ความเชื่อของเราต้องมองเห็นได้ ต้องถูกนำไปปฏิบัติ และต้องเปลี่ยนแปลงชีวิตได้ ไม่เพียงพอที่จะกลมกลืนไปกับฝูงชน หรือปฏิบัติศาสนาเป็นเพียงกิจวัตร เราถูกเรียกให้เป็นเกลือและเป็นแสงสว่างของโลก

เกลือช่วยถนอมอาหารและเพิ่มรสชาติ แสงสว่างช่วยเปิดเผยและชี้นำ หากไม่มีเกลือ อาหารก็จืดชืด หากไม่มีแสง เราก็สะดุดล้มในความมืดฉันใด หากไม่มีคริสตชนที่ดำเนินชีวิตอย่างแท้จริง โลกก็จะสูญเสียรสชาติและทิศทางฉันนั้น

ลองคิดดูว่าเทคโนโลยีได้เปลี่ยนวิธีการเดินทางของเราอย่างไร ในอดีต จุดสังเกตเป็นสิ่งสำคัญในการเดินทางจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง สะพาน ป้ายรถเมล์ ร้านกาแฟ และอื่น ๆ เป็นตัวชี้นำผู้เดินทาง
แต่ทุกวันนี้ เราพึ่งพา GPS และแผนที่บนหน้าจอ จุดสังเกตกลายเป็นสิ่งที่มองไม่เห็น ถึงกระนั้น พระเยซูเจ้าก็ทรงเรียกเราให้เป็น “จุดสังเกตแห่งความเชื่อ” เป็นเครื่องหมายที่มองเห็นได้ซึ่งชี้ผู้อื่นไปหาพระเจ้า

เมื่อผู้คนพบกับเรา เขาเห็นความเมตตา ความซื่อสัตย์ และความเห็นอกเห็นใจหรือไม่? คำพูดและการกระทำของเรานำเขาเข้าใกล้พระคริสต์หรือไม่? หรือว่าเรากลมกลืนกับโลกมากเสียจนไม่มีใครรู้ว่าเราเป็นผู้ติดตามพระเยซูเจ้า?

พวกฟาริสีเป็นที่รู้จักในเรื่องการปฏิบัติตามธรรมบัญญัติอย่างเคร่งครัด ภายนอกพวกเขาดูชอบธรรม แต่พระเยซูเจ้าทรงท้าทายให้เราลึกซึ้งยิ่งกว่านั้น คุณธรรมไม่ใช่เรื่องของการทำตามกฎภายนอก แต่เป็นเรื่องของหัวใจ ตัวอย่างเช่น การพูดว่า “ฉันไม่ขโมย ฉันไม่โกหก ฉันไปโบสถ์” นั้นทำได้ไม่ยาก แต่เรายกโทษให้คนที่ทำร้ายเราหรือไม่? เราดูแลคนยากจน คนโดดเดี่ยว คนชายขอบหรือไม่? เราดำเนินชีวิตอย่างซื่อตรงแม้ในเวลาที่ไม่มีใครเห็นหรือไม่?

คริสตชนไม่ได้ถูกกำหนดเพียงแค่การหลีกเลี่ยงบาปเท่านั้น แต่ถูกกำหนดโดยการแผ่รัศมีความดีงามอย่างกระตือรือร้น ความเชื่อของเราต้องเป็นมากกว่ากฎเกณฑ์ แต่ต้องมีลักษณะเด่นจากความสัมพันธ์ของเรากับพระเจ้า และกับผู้อื่น

ขอเล่าเรื่องง่าย ๆ เรื่องหนึ่ง ชายหนุ่มคนหนึ่งเคยบอกฉันว่า เขาเลิกไปโบสถ์เพราะรู้สึกว่าคริสตชนก็ไม่ต่างจากคนทั่วไป เขาเห็นการนินทา ความเห็นแก่ตัว และความเฉยเมย
แต่วันหนึ่ง เพื่อนบ้านของเขาซึ่งเป็นหญิงชรานำอาหารมาให้เมื่อเขาป่วยจนออกจากบ้านไม่ได้ เธอไม่เพียงนำอาหารมาให้ แต่ยังนั่งฟังปัญหาของเขา การกระทำเล็ก ๆ แห่งความรักนั้นได้จุดประกายความเชื่อของเขาขึ้นมาใหม่ เธอเป็นเกลือและเป็นแสงสว่าง เธอไม่ได้เทศน์ด้วยคำพูด แต่เทศน์ด้วยชีวิต และนั่นสร้างความแตกต่างอย่างยิ่ง

เราก็ถูกเรียกให้เป็นพยานเช่นนั้น ในที่ทำงาน ในครอบครัว และในชุมชน เราต้องเป็นจุดสังเกตแห่งความรักของพระเจ้า เมื่อผู้อื่นหลงทาง เขาควรมองมาที่เราแล้วพบหนทาง

พระเยซูเจ้าทรงชัดเจนว่า ความเชื่อไม่สามารถซ่อนไว้ได้ เราไม่สามารถเป็นคริสตชนที่ไม่มีตัวตนซึ่งเก็บความเชื่อไว้เป็นเรื่องส่วนตัวและมองไม่เห็น โลกของเรากำลังหิวกระหายความแท้จริง หิวกระหายผู้คนที่ดำเนินชีวิตตามสิ่งที่เขาประกาศ

การเป็นคริสตชนหมายถึงการโดดเด่น ไม่ใช่เพื่อความหยิ่งยโส แต่เพื่อการรับใช้ เพื่อพันธกิจ หมายถึงการกล้าหาญพอที่จะให้อภัยเมื่อคนอื่นยังผูกใจเจ็บ กล้าที่จะพูดความจริงเมื่อคนอื่นนิ่งเงียบ กล้าที่จะแสดงความเมตตาเมื่อคนอื่นหันหลังให้

เมื่อเราเข้าใกล้วันพุธรับเถ้าและเทศกาลมหาพรต ข้อความนี้ยิ่งเร่งด่วนมากขึ้น มหาพรตเป็นเวลาของการฟื้นฟู การละทิ้งสิ่งผิวเผิน และการทำให้คุณธรรมของเราลึกซึ้งยิ่งกว่าภายนอก
เถ้าที่เราจะได้รับไม่ใช่เพียงสัญลักษณ์ แต่เป็นเครื่องเตือนใจว่าความเชื่อของเราต้องถูกดำเนินอย่างจริงใจ ด้วยความถ่อมตนและความรัก

มหาพรตเชื้อเชิญให้เราเป็นเกลือและเป็นแสงสว่างในโลกที่มักเลือกความมืดและความจืดชืด เป็นฤดูกาลที่เราจะอุทิศตนใหม่ต่อการภาวนา การจำศีลอดอาหาร และการทำทาน ไม่ใช่ในฐานะพิธีกรรมที่ว่างเปล่า แต่เป็นหนทางที่จะทำให้เราเป็นจุดสังเกตที่มองเห็นได้ของพระอาณาจักรของพระเจ้า

ฉันเป็นจุดสังเกตแห่งความเชื่อในครอบครัว ที่ทำงาน และในชุมชนหรือไม่?
สารของพระวรสารวันนี้ชัดเจนมาก — ไม่มีที่สำหรับคริสตชนที่ไม่มีตัวตน โลกต้องการให้เราเปล่งแสง ขอให้เราเป็นจุดสังเกตที่มีชีวิตแห่งพระอาณาจักรของพระเจ้า.